Rodzina33 – 8 dzień rekolekcji on-line dla małżeństw



FUNDAMENT – RELACJA Z BOGIEM

“Wszystkie moje źródła są w Tobie” (Ps 87,7) 

ŚWIĘTA RODZINA – PANORAMA MAŁŻEŃSKICH I RODZINNYCH KRYZYSÓW

Dzień modlitwy za cierpiące małżeństwa

“A twoje serce miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (Łk 2,34)

Modlitwa św. Jana Pawła II za rodziny

Boże, od którego pochodzi
wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi,
Ojcze, który jesteś Miłością i Życiem,
spraw, aby każda ludzka rodzina na ziemi
przez Twego Syna, Jezusa Chrystusa,
«narodzonego z Niewiasty»,
i przez Ducha Świętego
stawała się prawdziwym przybytkiem życia i miłości
dla coraz to nowych pokoleń.

Spraw, aby Twoja łaska
kierowała myśli i uczynki małżonków
ku dobru ich własnych rodzin i wszystkich rodzin na świecie
Spraw, aby młode pokolenie
znajdowało w rodzinach mocne oparcie
dla swego człowieczeństwa
i jego rozwoju w prawdzie i miłości.

Spraw, aby miłość
umacniana łaską Sakramentu Małżeństwa
okazywała się mocniejsza
od wszelkich słabości i kryzysów,
przez jakie nieraz przechodzą nasze rodziny.

Spraw wreszcie – błagamy Cię o to
za pośrednictwem Świętej Rodziny z Nazaretu –
ażeby Kościół wśród wszystkich narodów ziemi
mógł owocnie spełniać swe posłannictwo
w rodzinach i poprzez rodziny.

Przez Chrystusa Pana naszego,
który jest Drogą, Prawdą i Życiem
na wieki wieków. Amen. 

ROZWAŻANIE DNIA 

Być może jest w naszych sercach jakiś dystans do Maryi oraz do św. Józefa. Może nawet opór. Szczególnie wtedy, kiedy podkreśla się ich cnoty.Najświętsza Maryja Panna i przeczysty św. Józef. Nie czujemy się zapewne ani święci, ani przeczyści. Prawdopodobnie daleko nam do tego.Czy więc Maryja i Józef mogą być dla nas tak prawdziwie, konkretnie i realnie bliscy?Mogą i są. Szczególnie poprzez cierpienia, trudy, przeciwności, ofiary i rany, jakie przyjęli, podjęli i przeżyli. Życie Świętej Rodziny to prawdziwa panorama burzliwych i bolesnych doświadczeń.W Kościele ta prawda ma swój wyraz między innymi w dość powszechnie znanym nabożeństwie do 7 boleści Maryi oraz do 7 boleści św. Józefa.Pochylmy się z uwagą nad tymi boleściami i pozwólmy, aby to rozważanie przerodziło się w modlitwę zawierzenia…

Proroctwo Symeona (Łk 2,33–35)

Maryja otrzymuje obietnicę wielkiego cierpienia: “A twoje serce miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”. Ma świadomość, że to cierpienie będzie związane z misją jej Syna. Odtąd myśl o cierpieniu, jakie spotka Jej dziecko , już jej nigdy nie opuści. Maryja przezwycięża ten lęk swoją ufnością w dobroć i opiekę Boga Ojca.Dzięki temu cierpieniu Maryja rozumie rodziców, którzy boją się o swoje dzieci lub cierpią, spodziewając się ich bólu. To między nimi ci wszyscy rodzice, którzy spodziewają się narodzin chorego dziecka oraz ci, których dzieci chorują przewlekle. Jezu, Maryjo, Józefie – zawierzamy Wam wszystkich małżonków oraz rodziców, którzy cierpią z powodu lęku przed cierpieniem swoich dzieci. Zawierzamy Wam ich serca, które mogą doświadczać pokusy zwątpienia i załamania.Cierpiąca Rodzino z Nazaretu – uproś nam oraz tym wszystkim małżonkom łaskę ufności, która przezwycięża każdy lęk. 

Ucieczka do Egiptu (Mt 2,13–15)

Fizyczne zagrożenie życia. Doświadczenie agresji i nienawiści otoczenia. Bycie obiektem przemocy i planowanego zamachu. Po ludzku – totalny brak poczucia bezpieczeństwa.Czyż to właśnie poczucie bezpieczeństwa nie jest jedną z najważniejszych potrzeb każdej rodziny? Czy Maryja i Józef nie mieli prawa zwątpić w dobroć i opiekę Boga?
A jednak nie zwątpili. Jezu, Maryjo, Józefie – zawierzamy Wam małżonków oraz rodziny, które doświadczają ucisku, których życie i byt są w jakikolwiek sposób zagrożone. Zawierzamy Wam małżonków, którzy po ludzku utracili poczucie bezpieczeństwa.Prześladowana Rodzino z Nazaretu –- niech Twoje pełne współczucia wstawiennictwo i potężna opieka wyproszą nam oraz tym małżeństwom łaskę zawierzenia dobroci oraz wszechmocy ojcowskiej miłości Boga, która jest źródłem nadprzyrodzonego poczucia bezpieczeństwa.

Zagubienie Jezusa (Łk 2,41–50)

Zgubienie dziecka rodzi przeszywający ból. Rozdziera serce i podsyca wzajemne wyrzuty oraz poczucie winy. W głowie kotłują się setki pytań bez odpowiedzi. Pokusa paniki lub rozpaczy rośnie z każdą chwilą.Ile bólu zniosły przez te trzy dni serca Maryi i Józefa – wie tylko sam Bóg. Musiało to być jednak ogromne cierpienie, skoro cicha i pokorna Maryja zwróciła się do Jezusa słowami: “«Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie»”.To cierpienie jest doświadczeniem tych małżonków, których dzieci się gubią – najczęściej w rozumieniu zagubienia duchowego. Jak bardzo muszą cierpieć rodzice, których dzieci odchodzą od Boga, opuszczają Kościół, rezygnują z łaski sakramentów, wpadają w grzechy.Jezus nigdy nie zgrzeszył, ale doświadczenie fizycznego zagubienia Jezusa jest tym samym bólem, który dręczy rodziców dzieci wybierających zło i grzech. Jezu, Maryjo, Józefie – zawierzamy Wam wszystkich małżonków, którzy cierpią z powodu zagubienia swoich dzieci. Niech Wasze modlitwy, połączone z ich modlitwami i cierpieniami, wyproszą łaskę odnalezienie i zwrócenia ich dzieci Bogu. 

Spotkanie Jezusa na drodze krzyżowej, śmierć, zdjęcie z krzyża oraz pochowanie w grobie 

Lęk przed cierpieniem dziecka sprawia ból. Jest jednak niczym w porównaniu z patrzeniem na cierpienie dziecka oraz doświadczeniem jego śmierci.Mówi się, że nie ma większego bólu, niż ból pochowania własnego dziecka.Wszystkie te cierpienia i wiele innych były doświadczeniem Maryi.Dlatego nazywamy Ją Matką Bolesną.Ona naprawdę może współczuć, współodczuwać i zrozumieć każdy ból i każdą troskę małżonków oraz ich rodzin. 

Jezu, Maryjo, Józefie – zawierzamy Wam wszystkich małżonków pogrążonych w bólu i przeżywających trudności, a szczególnie tych, którzy cierpią z powodu cierpienia lub śmierci swoich dzieci. Matko Bolesna, która rozumiesz wszystkie cierpienia – pocieszaj, podnoś nas na duchu oraz wspieraj we wszystkich naszych trudnościach. Amen.

ŚWIATŁO NAUCZANIA KOŚCIOŁA

Z LISTU APOSTOLSKIEGO OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II: SALVIFICI DOLORIS (NR 25)

“Świadkowie Krzyża i Zmartwychwstania Chrystusa pozostawili Kościołowi i ludzkości swoistą ewangelię cierpienia. Napisał ją sam Odkupiciel naprzód swoim własnym cierpieniem podjętym z miłości, aby „człowiek nie zginął, ale miał życie wieczne”.80 To cierpienie razem z żywym słowem nauczania stało się źródłem obfitym dla uczestników cierpień Jezusowych w pierwszym i wszystkich następnych pokoleniach Jego uczniów i wyznawców. Otuchy dodaje ewangeliczna i historyczna prawda, że przy boku Chrystusa pierwsze i uprzywilejowane miejsce zajmuje Jego Najświętsza Matka, która całym życiem złożyła godne naśladowania świadectwo tej szczególnej ewangelii cierpienia. Wszystkie cierpienia, które złączyły się w Niej jakby w jedno, nieprzerwane pasmo, świadczą nie tylko o niewzruszonej wierze Maryi, ale stanowią Jej wkład w dzieło powszechnego zbawienia. Już od chwili Zwiastowania anielskiego dostrzega Ona w swoim macierzyńskim powołaniu „przeznaczenie”, aby uczestniczyć w sposób jedyny i niepowtarzalny w posłannictwie swego Syna. Znajduje to wnet potwierdzenie w okolicznościach towarzyszących narodzeniu Jezusa w Betlejem i w uroczystych słowach przepowiedni starca Symeona, że ostry miecz przeniknie Jej duszę. Dalszym potwierdzeniem były bolesne przeżycia lęku, a z kolei trudów pospiesznej ucieczki do Egiptu, spowodowanej okrutnym wyrokiem Heroda.A wreszcie, po wszystkich wydarzeniach ukrytego i publicznego życia Syna, w których uczestniczyła z całą wrażliwością swego serca — właśnie na Kalwarii cierpienie Matki u boku cierpiącego Jezusa osiągnęło stopień przechodzący wszelką ludzką wyobraźnię; było ono jednak w tajemniczy i nadprzyrodzony sposób owocne dla Odkupienia świata. Droga na Kalwarię i trwanie u stóp Krzyża wraz z umiłowanym Uczniem stanowiły o szczególnym udziale Maryi w odkupieńczej śmierci Syna. Słowa zaś, które usłyszała z Jego ust, były jakby uroczystym potwierdzeniem tej swoistej ewangelii, która miała być głoszona całej wspólnocie wierzących. (…)W świetle niezrównanego wzoru samego Chrystusa, jaki ze szczególną wyrazistością odzwierciedlił się w życiu Jego Matki, ewangelia cierpienia poprzez doświadczenie i słowo Apostołów staje się niewyczerpanym źródłem dla coraz to nowych pokoleń w ciągu dziejów Kościoła. Ewangelia cierpienia oznacza nie tylko obecność cierpienia w Ewangelii, jako jednego z tematów Dobrej Nowiny. Oznacza ona zarazem objawienie zbawczej mocy i zbawczego sensu cierpienia w mesjańskim posłannictwie Chrystusa, z kolei zaś w posłannictwie i powołaniu Kościoła”.

REFLEKSJE I ŚWIADECTWA MAŁŻONKÓW 

Agnieszka, żona Łukasza

Mój tata miał na drugie imię Józef. Do tego był technologiem drewna, a z domu nosiliśmy nazwisko Cieślik. Był kochanym i łagodnym człowiekiem. Do tego potrafił wszystko naprawić. Prawdziwa złota rączka. Swego czasu pełnił on funkcję dyrektora tartaku. Bardzo dobrze zarabiał. Mieliśmy wszystkiego pod dostatkiem. Przyszedł jednak trudny czas. Tata założył własną działalność i zbankrutował. Mieliśmy duży dług. Musieliśmy sprzedać dom, ale z pieniędzy ze sprzedaży nie zostało nam nic. Doświadczyliśmy prawdziwego ubóstwa. Zbiegło się to z ciężką chorobą mojego brata. Niedługo potem dowiedział się, że jest chory na raka. Tata przyjmował to wszystko z pokorą. Te trudne doświadczenia zbliżyły go do Boga. Był bardzo pogodny. To było i jest do dzisiaj dla mnie niezwykłą lekcją. Setki cierpień i poniżeń nie doprowadziły nigdy mojego taty do zgorzknienia i narzekania.Dzięki temu wiem, że pokora i relacja z Bogiem mogą sprawić, że nie tylko przetrwamy kryzys, ale wyjdziemy z niego zwycięscy – dojrzalsi, piękniejsi, po prostu – świętsi. Dziękuję Ci, tato, za to świadectwo!

Krzysiek, mąż Marty

“Trwać pomimo” – myślę, że o to mnie prosi Pan Bóg. Pomimo trudności, pomimo bólu, który nieraz wręcz rozrywa serce. Nie chcę szukać ukojenia w rozpaczy czy w samoobwinianiu. Chcę zaufać nawet wtedy, kiedy to jest wbrew rozsądkowi. Chcę zaufać. I trwać.

Mateusz, mąż Iwony

W moim codziennym życiu ważnym doświadczeniem, które daje mi poczucie pokoju i bezpieczeństwa, jest to, że każdego dnia rano oddaję siebie, moje małżeństwo i cały rozpoczynający się dzień Panu Jezusowi, przez Serce Maryi i przez serce św. Józefa. Proszę w ten sposób o łaski potrzebne do bycia dobrym mężem oraz ojcem. Proszę też w ten sposób o siłę do stawienia czoła wszelkim trudom i wyzwaniom, przed jakimi tego dnia stanę. Ten prosty akt zawierzenia i oddania daje mi poczucie, że nie jestem sam w trosce o wypełnienie mojego powołania. Wiem, że Święta Rodzina zna i rozumie wszelkie trudności, jakich mogę doświadczyć. Cały czas uczę się tego oddawania i zawierzania swoich spraw Jezusowi, Maryi i św. Józefowi. Uczę się też w różnych sytuacjach wznoszenia myśli i serca ku Świętej Rodzinie. To jest wielka łaska. 

Jak to w praktyce przełożyć na codzienność: ćwiczenia duchowe

Dziś nie będzie “prostych” duchowych praktyk.

Przyjmowanie i przeżywanie cierpienia jest rzeczą trudną i bardzo delikatną.Wpatrujmy się w Świętą Rodzinę, w Jezusa, Maryję i Józefa. Uwierzmy w Ich bliskość i miłość.I módlmy się za siebie nawzajem.Niech nasza współobecność i współodczuwanie wzmocni nasze serca.

Modlitwa męża za żonę

Boże spraw, aby moja żona uwierzyła i doświadczyła Twojej obecności i miłości w tym wszystkim, co jest dla niej cierpieniem i trudem.Daj mi łaskę, abym był dla niej zawsze czułym i wiernym wsparciem.

Modlitwa żony za męża

Boże spraw, aby mój mąż uwierzył i doświadczył Twojej obecności i miłości w tym wszystkim, co jest dla niego cierpieniem i trudem.Daj mi łaskę, abym była dla niego zawsze czułym i wiernym wsparciem.

NA KONIEC: „ZABIERZ SŁOWO!”

Weź ze sobą to jedno zdanie, które Bóg wypowiedział do Ciebie, rozważaj je w sercu i powtarzaj wielokrotnie, aż do następnego rozważania, aby wniknęło jak najgłębiej do Twojej duszy: 

“[Pan] mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali». Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa” (2 Kor 12,9). 


Teksty poszczególnych dni rekolekcyjnych do pobrania w PDF:









Materiały pochodzą ze strony:

https://rodzina33.pl

Podziel się: